Zomernacht op het terras

"Zomernacht op het terras" is een sensueel verhaal, het eerste deel in de serie Spaanse Nachten (deel 2, deel 3) geschreven door Vera Lynn waarin de hoofdpersoon een mysterieuze man ontmoet op een terras in Moraira. Terwijl de stad zindert van de zomerse hitte, groeit de spanning tussen hen, wat resulteert in een hartstochtelijke kus en een avontuur door de smalle straatjes van de stad. De spanning tussen de twee neemt toe wanneer ze zijn appartement bereiken, en de nacht ontvouwt zich in een wervelwind van verlangen en fysieke overgave. De roman is doordrenkt met passie, waarbij de connectie tussen de personages zowel emotioneel als fysiek geladen is.

De avond viel langzaam over Moraira. Het vissersstadje leek te ademen op het ritme van de zee: traag, loom, zinderend van hitte. De lucht kleurde oranje, de laatste zonnestralen weerkaatsten in het water, dat glinsterde als vloeibaar goud. In de verte klonk gelach van toeristen, maar hier, op het terras waar ik zat, was het stil. Alleen de krekels zongen, onvermoeibaar. De geur van zout en warme dennen hing zwaar in de lucht. Ik nam een slok wijn, maar mijn aandacht verschoof zodra ik voetstappen hoorde. Vastberaden, rustig, dichterbij. Toen ik mijn hoofd draaide, stond hij daar. In de deuropening, omlijnd door het zachte binnenlicht. Zijn brede schouders, zijn donkere blik. Even leek heel Moraira stil te vallen, alsof de avond zelf zijn adem inhield.

Hij liep naar me toe, zonder aarzeling, alsof hij precies wist waar hij wilde zijn. Een stoel schoof naast de mijne, hout over steen. Hij ging zitten, zo dichtbij dat onze armen elkaar bijna raakten. En dat bijna was genoeg om mijn ademhaling te verstoren. Zijn stem, laag en donker, sprak mijn naam uit. De klank vloeide samen met het ruisen van de zee en bleef in me hangen. Ik draaide me naar hem toe en zag hoe zijn ogen mijn gezicht bestudeerden. Er lag geen twijfel in die blik. Toen boog hij zich naar me toe. Zijn lippen raakten de mijne, voorzichtig eerst, een aftasting. Maar toen mijn hand zijn nek vond, laaide het verlangen op. De kus werd dieper, gulziger. Zijn tong zocht de mijne, onze adem versnelde. Het was alsof we alles vergaten: het terras, de stad, de wereld. Alleen wij telden. Zijn mond, zijn handen, het verlangen dat ons allebei overspoelde.

Twee silhouetten hand in hand in een smalle mediterrane straat bij nacht, badend in warm licht en beloftevolle spanning.


Hij nam mijn hand en trok me mee, de straat op. Zonder woorden, zonder vragen. Zijn vingers omsloten de mijne stevig, alsof er geen weg terug was. Ik liet me leiden, mijn benen bewogen automatisch, mijn gedachten draaiden om niets anders dan hem. De straatjes van Moraira lagen er verlaten bij. Witte muren, smalle stegen, de geur van zee en bloemen.

Zijn appartement lag vlak bij de haven. Hij sloot de deur achter ons en in datzelfde moment pakte hij me alweer vast. Zijn mond vond de mijne opnieuw, nog gretiger, alsof hij geen seconde wilde verspillen. Mijn rug belandde tegen de muur. Zijn handen gleden langs mijn zijden omhoog, verkenden mijn lijf alsof hij het in zijn geheugen wilde griffen. Ik kreunde in zijn mond toen hij mijn jurk omhoogtrok. Zijn vingers streelden mijn huid, warm, dwingend. Hij drukte zich tegen me aan, zijn adem gejaagd, zijn hartslag voelbaar. Ik trok hem dichterbij, mijn handen in zijn haar, mijn lippen gulzig op de zijne. In één beweging tilde hij me op. Mijn benen sloten zich om zijn heupen, mijn armen klemden zich om zijn nek. Hij droeg me het appartement in, zijn mond geen moment van de mijne wijkend.

We belandden op het bed, in een wervel van kussen, lachen, fluisteren. De lakens waren koel, maar zijn lichaam verwarmde alles. Hij nam de tijd om me uit te kleden. Zijn handen gleden langzaam, bijna plagerig langs mijn huid. Elke aanraking maakte me wilder, ongeduldiger. Hij kuste mijn hals, mijn sleutelbeen, mijn borsten, steeds intenser, steeds dwingender. Ik voelde hoe mijn lichaam naar hem hunkerde, hoe mijn adem sneller en sneller ging. Ik fluisterde dat ik hem wilde neuken. Toen hij zich over me boog, voelde ik zijn kracht, zijn gretigheid. Hij keek me diep aan, zijn hand stevig om mijn heup, zijn andere langs mijn gezicht. Er was geen ruimte meer voor twijfel. Ik liet me volledig meeslepen.

Zijn huid gleed over de mijne, onze lichamen vonden elkaar in een ritme dat vanzelf ontstond. Eerst langzaam, plagend, alsof hij me wilde tergen. Daarna sneller, intenser, alsof we elkaar volledig wilden opslokken. Mijn nagels lieten sporen na op zijn rug, mijn benen klemden hem dichter tegen me aan. Ik kreunde luid, verloor mezelf in de cadans van zijn bewegingen. De wereld verdween in het tempo van onze lichamen. Ik voelde hoe de golf zich in me opbouwde, onontkoombaar. Mijn lichaam sidderde, schokte, gaf zich volledig over. Hij volgde me, zijn adem zwaar in mijn oor, zijn handen stevig om me heen. Samen stortten we neer, overspoeld, verloren in genot. Langzaam keerde de stilte terug. Alleen het geluid van de zee drong nog door, onverstoorbaar. Hij streelde een pluk haar uit mijn gezicht, glimlachte zacht. Ik draaide me naar het balkon. De sterren stonden helder boven de donkere zee. Hij kwam achter me staan, zijn armen stevig om mijn middel. We zeiden niets. Woorden waren overbodig. Die nacht in Moraira was er maar één waarheid: dit zou ik nooit vergeten. Geschreven door Vera Lynn. De spanning en passie blijven oplaaien in de volgende delen van de Spaanse Nachten serie. Wat begint in Moraira, trekt zich verder door de smalle straatjes van Valencia en duikt dieper in de geheimen van een mysterieuze patio in Malaga. Volg de verleidelijke avonturen van onze hoofdpersoon, waar verlangen en overgave de hoofdrol spelen. Bereid je voor op nog meer nachtelijke escapades die je niet snel zult vergeten!
Deel 2: Nachtelijke rit naar Valencia
Deel 3: De patio vol geheimen

Place comment

Gerelateerde berichten