Toen nam Mateo me in zijn mond, precies daar waar Iker me vulde. Het was te veel. Het was perfect. Ik voelde hoe mijn lijf bezweek, hoe hun lichamen me opentrokken en volledig voor zich opeisten. Lichaam tegen lichaam, mijn kreunen tegen het glas, hun handen die me vasthielden, mijn naam die uit tweemonden tegelijk klonk.
Ze stopten niet. Iker’s tempo dreef me opnieuw naar de rand, Mateo’s vingers maakten me wild, hun ritmes waren genadeloos. Ik voelde Iker diep in me stoten, hoorde zijn adem hees worden, voelde zijn greep verstrakken. Mateo’s tong drukte harder, sneller.
Mijn lichaam explodeerde opnieuw, harder dan daarvoor, mijn benen gespreid, mijn rug krom, mijn keel rauw van het roepen. Ik hoorde hen beiden komen, voelde hun lichamen tegen het mijne, de auto die onder ons kraakte.
En toch bleef het niet bij die ene storm. Terwijl ik nog nahijgde, streelde Iker mijn gezicht en trok Mateo mijn been weer omhoog. Hun lichamen waren onverzadigbaar, hun handen eindeloos vindingrijk. Ze draaiden me om, lieten me knielen op de achterbank, mijn handen tegen het beslagen raam. Mateo achter me, zijn heupen die me in één stoot vulden. Iker voor me, zijn hand in mijn haar, zijn harde lengte tegen mijn lippen. Ik nam hem in mijn mond terwijl Mateo me diep en snel nam.
Mijn eigen geluiden mengden zich met die van hen, nat, rauw, heftig.
Elke seconde was ik gevuld, voor en achter, geen ontsnappen, alleen overgave.
Mijn keel, mijn buik, mijn huid echt alles brandde.
Toen ik losbrak in een climax die mijn hele lichaam schokte, voelde ik hoe ze met me mee gleden, hoe hun lichamen tegelijk uitbarstten. De auto kraakte, de ramen trilden,
de nacht buiten leek mee te kreunen.