Kreeftskeerkring' van Henry Miller

Zijn debuutroman Kreeftskeerkring maakte de Amerikaanse schrijver Henry Miller in een klap wereldberoemd. Inspiratie voor het boek deed hij op in Parijs, waar hij tussen 1931 en 1939 woonde. Anaïs Nin was Miller's minnares toen hij Kreeftskeerkring schreef. Het boek wordt wijd beschouwd als belangrijk meesterwerk van de 20ste eeuw.

 

De kreeftskeerkring beschrijft zijn leven in Parijs. In onverbloemd taalgebruik wordt over seksualiteit, in al zijn varianten en variaties, drankmisbruik en het anarchistische bestaan dat hij met zijn vrienden en vele vriendinnen leidt, gesproken. Het kwam aan als een schok. Niet eerder was zo openlijk over seks gesproken als in dit boek, niet eerder was zo, op een naar het nihilistische neigende manier, over het leven geschreven. 

De meningen waren dan ook verdeeld. Sommigen prezen het boek als een groot literair monument, waarin naast het doorbreken van seksuele taboes ook conventies op het gebied van structuur, zinsbouw en verteltrant het moesten ontgelden.
Anderen meenden dat het slechts de slecht op schrift gestelde obsessies van een gepeverteerde balling waren. Het boek kreeg in Amerika onmiddellijk een verschijningsverbod en in ons land werd het lezen ervan nog tot in de jaren zestig door verschillende instanties afgeraden.
 

Zoals ik al zei, het was een voorjaarsdag en de francs die mijn vrouw bij elkaar had geschraapt om mij telegrafisch over te maken, rinkelden in mijn zak. Ik had zo'n flauw voorgevoel dat ik niet aan de Bastille toe zou komen zonder door een van die aasgieren op sleeptouw te worden genomen. Zo langs de boulevard slenterend, zag ik haar op me af stevenen met het merkwaardige uiterlijk van een tippelende hoer, met afgetrapte hakken, de goedkope sieraden en het typisch pafferige bleke van haar soort, wat door de rouge nog sterker uitkomt. Het was niet moeilijk het met haar op een akkoordje te gooien. We gingen achterin een kleine tabac L'Elephant, zitten en spraken er heel even over.

De meningen waren dan ook verdeeld. Sommigen prezen het boek als een groot literair monument, waarin naast het doorbreken van seksuele taboes ook conventies op het gebied van structuur, zinsbouw en verteltrant het moesten ontgelden.
Anderen meenden dat het slechts de slecht op schrift gestelde obsessies van een gepeverteerde balling waren. Het boek kreeg in Amerika onmiddellijk een verschijningsverbod en in ons land werd het lezen ervan nog tot in de jaren zestig door verschillende instanties afgeraden.
 

Zoals ik al zei, het was een voorjaarsdag en de francs die mijn vrouw bij elkaar had geschraapt om mij telegrafisch over te maken, rinkelden in mijn zak. Ik had zo'n flauw voorgevoel dat ik niet aan de Bastille toe zou komen zonder door een van die aasgieren op sleeptouw te worden genomen. Zo langs de boulevard slenterend, zag ik haar op me af stevenen met het merkwaardige uiterlijk van een tippelende hoer, met afgetrapte hakken, de goedkope sieraden en het typisch pafferige bleke van haar soort, wat door de rouge nog sterker uitkomt. Het was niet moeilijk het met haar op een akkoordje te gooien. We gingen achterin een kleine tabac L'Elephant, zitten en spraken er heel even over.

Sfeervolle hotelkamer in Parijs met zacht licht en een vrouwelijke silhouet dat een intiem, geheimzinnig moment oproept.


Zoals ik al zei, het was een voorjaarsdag en de francs die mijn vrouw bij elkaar had geschraapt om mij telegrafisch over te maken, rinkelden in mijn zak. Zo langs de boulevard slenterend, zag ik haar op me af stevenen met het merkwaardige uiterlijk van een tippelende hoer, met afgetrapte hakken, de goedkope sieraden en het typisch pafferige bleke van haar soort. Binnen een paar minuten waren we op een kamer van vijf francs, een kamer in de Rue Amelot; de gordijnen dicht en de dekens teruggeslagen. Ze liet plotseling de handdoek vallen, kwam op haar dooie gemak naar me toe en begon liefdevol haar poes te strelen, aaide die met beide handen, liefkoosde die, gaf er tevreden tikjes op.

Toen ze zich op bed wierp, de benen wijd verspreid, omvatte ze het met beide handen en ging weer door met aaien, terwijl ze al die tijd met die hese gebarsten stem van haar mompelde dat het iets goeds was iets prachtigs, een schat, een kleine schat. En goed was het, dat poesje van haar! Die zondagmiddag, die zijn giftige voorjaarsadem alom verspreidde, was alles weer in orde. 

Toen we het hotel uitstapten, bekeek ik haar nog eens in het schelle daglicht en zag ik duidelijk wat een hoer het was -  het gebit van goud, de geraniums op haar hoed, de afgetrapte hakken, etc. etc. Zelfs het feit dat ze er listig een diner had weten uit te slaan en sigaretten en een taxi hinderde me in het geheel niet. Ik moedigde dit trouwens aan. Ik mocht haar zo graag dat we na het eten weer naar het hotel teruggingen en het spelletje nog eens herhaalden. 

Deze keer 'om de keizer zijn baard.' En weer oefende dat grote, ruige ding van haar bekoring en toverkracht uit. Het begon een zelfstandig bestaan te leiden - ook voor mij. Je had Germaine en je had die rozestruik van haar. Elk apart mocht ik graag en samen mocht ik ze graag.

Place comment